restrain
/ris'trein/ ngoại động từ ngăn trở; cản trở, ngăn giữ to restrain someone from doing harm ngăn giữ ai gây tai hại kiếm chế, nén, dằn lại; hạn chế to restrain one's stemper nén giận to restrain oneself tự kiềm chế mình cầm giữ, giam (những người bị bệnh thần kinh)